شهریور
۲۴
۱۳۹۱

نصب بسته های نرم افزاری در لینوکس

در این مطلب سعی دارم تجربیات کمی که در رابطه با نصب نرم افزار در لینوکس (با تکیه بر ‏اوبونتو) دارم را با شما به اشتراک بگذارم. امیدوارم براتون مفید باشه.‏

از نظر ظاهری نصب برنامه در لینوکس با ویندوز متفاوت است. در سیستم عامل ویندوز عموما با طی ‏چند مرحله و نهایتا انتخاب چند گزینه ی محدود نرم افزار مورد نظر خود را نصب میکنیم در حالیکه ‏در لینوکس راه های مختلفی برای انجام این عمل داریم. ‏

از جمله این راه ها میتوان به موارد زیر اشاره کرد:‏

  1. نصب از طریق مخازن اینترنتی

  2. نصب از طریق فایل های باینری

  3. نصب از طریق بسته های منبع

هرکدام از این روش ها مزایا و محدودیت های مربوط به خود را دارد. نصب از طریق مخازن راه حال ‏ساده و بی دردسری است. معمولا میتوان با نوشتن یک خط فرمان در محیط ترمینال آخرین نسخه از ‏بسته نرم افزاری مورد نظر خود را دانلود و نصب کرد.‏

توجه به نصب بودن پیش نیازها به هنگام نصب بسته های نرم افزاری بسیار مهم است‎. ‎یکی از مزایای ‏نصب از طریق مخازن اینترنتی پیدا کردن و نصب خودکار تمام پیش نیازهای لازم برای بسته مورد ‏نظر ما است. ‏

از محدودیت های این روش هم لزوم داشتن اینترنت پرسرعت است. ‏

بطور مثال با دستورات زیر میتوان نرم افزار واسط برنامه نویسی ‏eclipse‏ را در اوبونتو دانلود و ‏نصب نمود:‏

sudo apt-get install eclipse

برای توزیع های دیگر هم به راحتی میتوان با مطالعه مراجع مربوط به آن توزیع و یا جستجو در ‏اینترنت دستورات مناسب دانلود را پیدا کرد. به طور مثال توزیع های خانواده ‏arch‏ از دستور ‏pacman‏ و فدورا از ‏yum‏ برای نصب مخازن اینترنتی استفاده میکنند.‏

در ضمن باید توجه داشته باشید که همیشه اسم بسته ای که میخواهیم نصب کنیم به این صاف و سادگی ‏نیست. در آن مواقع میتوان با اندکی جستجو در اینترنت نام دقیق بسته نرم افزاری مورد نظرمان را پیدا ‏کنیم. ‏

اگر از اوبونتو استفاده میکنید میتوانید از دستور زیر هم در محیط ترمینال برای جستجوی بسته نرم افزاری مورد نظرتان ‏کمک بگیرد:‏

apt-cache search package-name

(به جای package-name اسم بسته مورد نظرتان را مینویسید)

راه حل بعدی نصب از طریق بسته های حاوی فایل های سورس برنامه است. بسته های سورس اغلب ‏شامل فایل هایی هستند که برای اجرا در سیستم شما ابتدا نیاز به کامپایل شدن دارند. این کار سرعت ‏نصب نرم افزار را کمتر کرده اما قابلیت حمل پذیری را بالاتر میبرد. بنابراین شما معمولا میتوانید ‏بسته سورس برنامه را در توزیع های مختلف لینوکس با ورژن های مختلف نصب کنید.‏

این بسته های نرم افزاری اغلب با پسوند ‏tar.gz‏ و یا ‏tar.bz2‎‏ بسته بندی و فشره میشوند.‏‎ ‎‏ (تفاوت این ‏ها تنها در نوع فشرده سازی آنها است) بنابراین وقتی به این نوع فایل ها برخورد کردید میتوانید حدس ‏بزنید که این فایل ها حاوی بسته های سورس برنامه مورد نظرتان هستند.‏

برای نصب این نوع بسته ها لازم است ابتدا آنها را از حالت فشرده خارج کرده سپس وارد دایرکتوری ‏مورد نظر شوید و دستورات زیر را به ترتیب اجرا کنید:‏

‎./configure‎
make
make install

‏(برای اجرای دستور آخر ممکن است نیاز به دسترسی روت داشته باشید)‏

همچنین اگر بسته ای که دانلود کردید نیاز به پیش نیاز خاص و یا اجرای تنظیمات خاصی به صورت ‏دستی دارد میتوانید با مطالعه فایل های ‏readme‏ و ‏install‏ که اغلب در پکیج ما وجود دارند به آنها پی ‏ببرید. به طور کلی بهتر است که قبل از نصب بسته توسط این روش فایل های مذکور را مطالعه کرد.‏

روش بعدی نصب از طریق فایل های باینری میباشد. این فایل ها بسته به توزیعی که از آن استفاده ‏میکنید ممکن است متفاوت باشند. سیستم های بر پایه ی دبیان فایل های باینری با پسوند ‏deb‏ را ‏پشتیبانی میکنند. فایل های با پسوند ‏rpm‏ هم مخصوص سیستم عامل های بر پایه ردهت میباشند. برای ‏استفاده از این فایل ها باید ابتدا تحقیق کنید که توزیعی که از آن استفاده میکنید از چه نوع بسته های ‏باینری پشتیبانی میکند سپس نسبت به دانلود بسته ی مورد نظرتان اقدام کنید. ‏

در سیستم عامل اوبونتو برای نصب بسته ی ‏deb‏ هم میتوانید از محیط ویژوال با دوبار کلیک بر روی ‏بسته آن را نصب کنید و هم میتوانید با دستور dpkg در ترمینال به صورت زیر بسته ‏dep‏ را نصب ‏کنید.‏

sudo dpkg -i package_name.deb

موفق باشید.‏


نوشته‌های مرتبط

درباره نویسنده

برنامه‌نویس ++‏C/C‏ - برنامه‌نویس سیستم‌های گرافیکی با استفاده از کتابخانه ‏OpenGL - برنامه‌نویس #‏C و ..‏



۱ دیدگاه افزودن دیدگاه +

فرستادن دیدگاه

*